Terugtrekken uit het leven

Dit is vaak een geleidelijk en natuurlijk proces. Iemand zal steeds meer tijd slapend of doezelend doorbrengen. Het lijkt of hij geen interesse meer heeft voor de omgeving. Het is zeker niet een afwijzen van de geliefde personen uit de omgeving. De geest kan nog steeds verwarder worden. Vaak wisselen relatieve helderheid en verwardheid zich af. De ziel trekt zich terug uit het lichaam. Uiteindelijk kan de stervende buiten bewustzijn raken. Wanneer de dood zeer nabij is, kunnen er lange ademhalingspauzes ontstaan. Dit kan schrikachtig overkomen. De stervende is zich hiervan niet bewust. De meeste mensen blijven in deze fase buiten bewustzijn, ontwaken niet meer en overlijden vreedzaam en rustig. Voor de westerse medische wetenschap is de dood dan vastgesteld. Feitelijk is dan nog steeds een proces bezig waarin het fijnstoffelijke lichaam zich steeds verder losmaakt van het stoffelijke lichaam. Dit proces kan dagen duren. Dat is de reden waarom in verschillende tradities wordt aanbevolen dat gedurende ten minste drie dagen na de intreding van de klinische dood bij het lichaam wordt gewaakt.

 

Terug naar Stervensverloop